مختصر خاطرنشان كنم ، و معنى بسيار را در الفاظ كمتر ادا نمايم . و آن اين است كه هرچه به‌نظر در مىآيد از آسمانها ، و زمينها ، وموجودات عالم ، وتعيّنهاى آن از هر رنگ وهرگونه شكل سراسر ظهور هستى مطلق وجلوهء « برهم » است ، واوست كه به‌چندين صورتها وشكلها مىنمايد ، ووحدت ويگانگى اوست كه به‌رنگ كثرت ، ودوئى ودوگانگى ظاهر مىشود ، ومىنمايد . و اين منى وتوئى و اين از من ، و آن از او هم از « برهم » است ، وگويندهء اين عبارت كه اين منم نيز ذات « بَرْهَم » ونور غيب است ، و غير ذات او را در تمام مراتب وجود ، وظهور بود ونمود نيست . « راجه‌بل » را از ارشاد وتلقين « شكرآچارج » صفا وروشنى دل حاصل شد ، و بعد از آن از روى دانش وبينش كامل ودريافت اصل در مظاهر تعيّنات بلكه در هر ذرّه‌اى از ذرّات موجودات آن نور غيب و آن جمال هستى مطلق را ناظر گرديد ، ودرهمه‌چيز ودرهمه‌جا حق‌مىديد ، وگفت كه هرچه مىبينم « بَرْهَم » مىبينم . و منى وتوئى وهرچه از آثار كثرت به‌نظر من در مىآيد به‌تحقيق در مىيابم كه جزجلوهء وحدت ويگانگى « بَرْهَمْ » نيست ، وآسمان‌ها و زمينها وهرسه عالم هرچه وهركه هست همان نور خالص حق وجمال هستى مطلق است ، و غير ذات پاك « برهم » را در تمامى